Dag 7, Donderdag 7 januari

Het is nu half twaalf ’s-Nachts. We zijn net terug van Mount Lavinia, een super romantisch hotel uit de Engelse tijd. De portiers dragen nog witte korte broeken en hebben een typische Engelse witte tropenhoed op met zo’n rechtopstaande pin in het midden. Je moet maar niet denken dat je zelf een deur hoeft open te doen. Als je niet snel uit de auto stapt, dan wordt zelfs de autodeur nog voor je opengemaakt. Mocht je het teveel moeite vinden om zelf de auto naar de parkeerplaats te rijden, dan kan dat ook nog voor je geregeld worden.


We zijn op uitnodiging van Nelly in dit super mooie en luxe hotel. Als we nog even moeten wachten op de komst van Nelly en haar twee zonen kunnen we nog mooi even de mail checken. Zo langzaam de internetverbinding met de dongel in Villa Ocean View is, zo snel is dit in Mount Lavinia. We kunnen nu tenminste op een beetje normale snelheid surfen en de vele mailtjes doornemen. Na een half uur komt Nelly (een houten speelgoedleverancier) binnen en na een drankje op het terras met zeezicht en live muziek + kaarslicht (we zouden bijna zijn gaan dansen als de muziek maar wat sneller had gespeeld) gaan we lekker genieten van het buffet. Voor het eerst krijg ik het echte vakantiegevoel te pakken. Heerlijk om zo even van de avond te genieten. Na het echt heerlijke eten nemen we afscheid van Nelly en haar zonen en omdat we op George (de chauffeur die Lucien tijdelijk gaat vervangen) moeten wachten kunnen we in de loge van het hotel nog even weer de rest van de mail checken. George arriveert om half 10 en we nemen afscheid van Lucien (die, omdat hij Nederlands verstaat, op precies het juiste moment de meest grappige opmerkingen maakt). George rijdt ons veilig met zijn prima personenbusje terug naar ons hotel in Wadduwa.

Vanmorgen zijn we eerst naar Kingdom Toys geweest. Van de 75 mensen werken er momenteel nog maar 25. Ook in Sri Lanka heeft de crisis zijn gevolgen. Tinie kent dit bedrijf al meer als 20 jaar, dus dat gaat ons allemaal wel aan het hart. Er worden weer de nodige zaken uitgezocht en besteld. We gaan aansluitend naar Nelly die er nog niet is als we aankomen. We zijn wat vroeger dan gepland. Er staan in de showroom weer een heleboel nieuwe ideeën op ons te wachten en er wordt veel besteld. Van één van de wereldwinkels is in het verleden geld beschikbaar gesteld omdat het aanwezige toilet niet meer door de beugel kon. Door deze gift is er nu een mooi nieuw toilet gerealiseerd. Het oude toilet wordt nu door de heren en het nieuwe door de dames gebruikt. Eén van de werknemers van Nelly heeft nog zoveel plezier aan zijn werk dat hij ondanks zijn leeftijd (69 jaar) nog steeds elke dag een aantal uren komt helpen. We hebben daarna wat tijd over dus gaan we weer naar hetzelfde hotel als gisteren om daar weer die lekkere cappuccino te drinken en een broodje te eten. Aansluitend gaan we de handdoekenweverij bekijken. Hier wordt met de hand en met machines geweven.

Vooral het machinaal weven maakt nogal veel kabaal dus geven we door aan het hoofdkantoor dat oordopjes wel zeer gewenst zijn. Zo proberen we de werkomstandigheden ook stukje bij beetje wat beter te krijgen. Na een bakje thee gaan we terug, richting Mount Lavinia waar dit verhaal mee begon. –jan-