Vanmorgen om half zeven, net voordat de mobiel begint te wekken zijn we wakker. Vandaag gaan we beginnen met onze rondreis. Eerst gaan we vier dagen naar Wadduwa, in het Villa Ocean View Hotel. Van daar uit kunnen wat makkelijker onze leveranciers in en om Colombo bezoeken. Zouden we dat vanuit de villa doen, dan zijn we vanwege het drukke verkeer elke dat twee uur voor de heen en twee uur voor de terugreis nodig. Dat is natuurlijk zonde van de tijd en van de energie. Na het ontbijt nemen we afscheid van Nimal en gaan eerst naar Gospel House, een speelgoedleverancier van Lankalamai. Siran en Modestes en hun moeder wachten al op onze komst. We worden hartelijk ontvangen en na de nodige uitwisselingen van allerlei privé wetenswaardigheden gaan we beginnen met uitzoeken van nieuwe dingen. Er staat het nodige klaar en met soms een op- of aanmerking of aanvullende extra wens komt er een aantal dingen uit die we gaan bestellen. Op de mini-laptop worden de artikelen, de prijzen en de aantallen ingevoerd. Straks kunnen we dan zien wat de inkoop, verkoop en adviesprijs zullen worden. Sommige dingen kunnen dan afvallen omdat deze te duur in de schappen zouden komen te liggen. Ook wordt er gesproken over de Ifat lijst, een lijst met zaken die gevraagd worden van de Ifat leden. (Ifat is een organisatie die staat voor eerlijke handel). Tegen twaalf uur zijn we eigenlijk nog niet helemaal klaar, maar de volgende afspraak staat al weer gepland. Op de terugweg gaan we weer naar Dialog (de telefoonmaatschappij) omdat de internetverbinding nog steeds niet aan de praat is. Jan besluit dan een dongel mogelijk een betere oplossing is. Zo gezegd, zo gedaan. Na een uur sta ik weer buiten met een heuse dongel. Kosten ca. 6000 roepees, omgerekend ongeveer 35 euro. Dat lijkt niet zo veel, maar in Srilankaanse begrippen is dat ruim een minimum maandsalaris. In Nederland zo dat, zeg maar 1500 euro zijn! Het internetten kost straks 100 roepees voor 5 uur, dat is ongeveer 12 eurocent per uur. Een lachertje voor Nederlandse begrippen. Zo zie je maar wat er voor verschillen in de wereld zijn. Door deze tussenstop loopt het programma nu toch wel wat uit. Er wordt mobiel overlegd met de twee nog te bezoeken leveranciers en we kunnen gelukkig wisselen. Nu hoeven we tenminste na de eerste leverancier niet meer terug te rijden naar de tweede leverancier. Om drie uur komen we aan. Lucien de chauffeur brengt ons zonder TomTom weer exact op de juiste plek in de hoofdstad Colombo. Echt heel knap vind ik.
Uit het noorden van het land is een leverancier met de bus naar deze afspraak gekomen. Daarvoor heeft ze zo’n zes uur in de bus gezeten. We zijn te gast bij de ZOA, een hulporganisatie die helpt met eventueel startkapitaal. Punkcraft, de leverancier die hier ook bij aanwezig is, heeft al eerder aan Tinie geleverd, maar ze hebben hulp gevraagd aan de ZOA omdat ze het niet op eigen benen kunnen. We wisselen de nodige zaken uit en binnenkort zullen er wat samples (monsters) klaar zijn. We wachten dit eerst maar even af en Tinie wijst er nogmaals op dat de kwaliteit heel goed moet zijn voor de Nederlandse markt. Later op onze rondreis komen we nagenoeg langs deze leverancier en zullen dan ook een afspraak maken. Tegen vier uur moeten we weer weg om naar de volgende leverancier Sarvodaya te gaan. Na ongeveer drie kwartier rijden komen we daar aan. Het ziet er armtierig uit. Stoffig en niet modern. De dames die we spreken schijnen ook niet te weten dat we zouden komen. Het blijkt een misverstand te zijn, we zijn via de verkeerde ingang binnengekomen en als dat één maal duidelijk is worden we binnendoor naar de juiste personen gebracht. Daar staan gelukkig wel de nodige nieuwe dingen klaar die er ook goed uitzien. Ook weer met de nodige aanvullingen wordt een bestelling geplaatst. Tussendoor vraagt men ons wat we willen drinken. Graag lichte thee zonder melk en zonder suiker. Je kunt wel raden wat we vervolgens krijgen. Thee met melk en suiker. Uit beleefdheid zeggen we er maar niets van en we doen net alsof we nog maar een jaar of vijf zijn. Toen dronken we geloof ik ook dit soort thee. Dan zijn we tegen zes uur klaar en kunnen vertrekken naar het hotel. Op reis daar naar toe eerst nog even nieuwe sandalen, een telefoonkaart en water kopen. Water uit de kraan is voor westerlingen niet echt hygiënisch zoals in de meeste vakantielanden. We checken in in het hotel. We hebben een soort huisjes, dus best wel luxe. Het is een groot hotel met twee zwembaden, een buitenbar, een nachtwacht, een eigen wasserij en keuken en al wat niet meer te verzinnen is. Onder het eten hebben we een beetje heimwee naar Nimal en ons eigen rustige huisje. Jammer, maar er is nu even geen weg terug. Morgen om kwart voor zeven gaat de wekker dus voor nu is dit even het einde van deze enerverende dag. Het was vandaag ongeveer 30 graden, dus leven we mee met alle koude omstandigheden in Nederland. –Jan-
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten